Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

ΑΡΤΑ: Πέθανε ο Στρατηγός Ιωάννης Κατσαδήμας

Απόσπασμα συνέντευξής του από το "ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ"

Σε ηλικία 101 ετών, πέθανε την Παρασκευή και κηδεύεται σήμερα στην συνοικία Παπάγου των Αθηνών, όπου διέμενε ο στρατηγός Ιωάννης Κατσαδήμας, που έχει την καταγωγή του απ’ την Άρτα και φυσικά εδώ έχει πολλούς συγγενείς, με κυριότερη την οικογένεια του Κ. Κοτσαρίδα...



...Ο στρατηγός Κατσαδήμας, θεωρείται ο πιστός στρατιώτης, ο άνθρωπος που αφιέρωσε όλη του την ζωή στον Ελληνικό Στρατό, έχοντας πάρει μέρος σε πολλές μάχες του ελληνικού στρατού, ενώ στο τέλος της στρατιωτικής του θητείας, ευτύχησε να κληθεί απ’ τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, να αναλάβει στην πρώτη μεταπολιτευτική κυβέρνηση την θέση του υφυπουργού Εθνικής Άμυνας, με υπουργό τότε τον αείμνηστο Ευάγγελο Αβέρωφ

Έμεινε στην θέση του υφυπουργού Εθνικής Άμυνας, ως τις παραμονές των εκλογών του Οκτωβρίου του 1981, οπότε και ανέλαβε υπηρεσιακός υπουργός Δημόσιας Τάξης.

Σημαντική προσωπικότητα ο στρατηγός Ιωάννης Κατσαδήμας, έχει συνδέσει το όνομά του με την Άρτα, την οποία στην στρατιωτική και πολιτική του θητεία, βοήθησε με όποιους τρόπους μπορούσε.


Στη συνέχεια παραθέτουμε μέρος από συνέντευξη του Στρατηγού στο "ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ" Ο Στρατηγός απαντάει στο ερώτημα: "Θέλω να μου πείτε εσείς τι κάνατε όταν γυρίσατε από το μέτωπο".


Ι. Κατσαδήμας: Συνωμοτούσαμε όλοι τι θα κάναμε, κάποια στιγμή λοιπόν λέγαμε να βγούμε στο βουνό να πολεμήσουμε. Με τον Ζέρβα δυσπιστούσαμε διότι ήταν παλιός κινηματίας και Βενιζελογενής.

Το μόνο ψεγάδι που βρίσκω εκ των υστέρων στο Ζέρβα εγώ ήταν ότι αυτός με άλλους 30 Αξιωματικούς όταν άλλαξε το 1920 το καθεστώς, ήρθε ο βασιλιάς, αυτοί το έσκασαν από το μέτωπο και πήγαν στην Πόλη. Αυτό το θεωρώ ασυγχώρητο. Μαζί με τον Κονδύλη. 

Επικεφαλής ο Κονδύλης. Κάποτε, λοιπόν, αποφασίσαμε να βγούμε, λέγαμε να βγούμε μοναχοί μας, ήταν ο Κρίκας ο μακαρίτης και θέλαμε να βγούμε μεταξύ μας, δεν θυμάμαι ποιος από την Αθήνα μου έστειλε 8 λίρες. 

Πήγα εγώ τις έδωσα στο δικηγόρο τον Γιάννη τον Ζαχαρή, του λέω, πάρε τις. Εγώ αυτές δεν ήθελα να τις έχω στα χέρια μου. Και όταν αποφασίσαμε και είπε ο Κρίκας ότι θα βγει στο βουνό τις πήραμε από εκεί, τις δώσαμε στον Κρίκα και πήγε στο βουνό.


Μετά επειδή είχαν αρχίσει να πιάνουν οι Ιταλοί Αξιωματικούς αποφασίσαμε να φύγουμε για να μην μας πιάσουν και εμάς.

Και έτσι αποφάσισα και μια ωραία πρωία η μάνα μου και ο πατέρας μου ντύθηκαν και βγήκαν προς τη γέφυρα του Αράχθου, όταν είδαν οι ΕΑΜίτες ότι κάποια ώρα που δεν ήταν για ώρα περιπάτου η μάνα μου και ο πατέρας μου τράβηξαν πιστόλι, είχαν και τον Τάκη, ήταν 6 χρονών και τον είχαν και αυτόν. 

Ναι μεν ήταν μέρος περιπάτου αλλά εκείνη την ώρα δεν πήγαινε κανένας περίπατο. Μετά περάσαμε μέσα από κάτι περιβόλια, ήταν εκεί ένας φίλος μου, μας έβγαλε και κάτι άλογα περίμεναν για να πάρουν τον πατέρα μου και την μάνα μου και εμείς πήγαμε στον Ζέρβα. 

Εγώ το έκανα και θεωρία, ότι ξέρεις, εμείς δεν ανήκουμε σε κανένα πολιτικό κόμμα, αν ο λαός θέλει τον βασιλιά να τον φέρει, δεν θέλει να τον φέρει να μην τον φέρει, εμείς ενδιαφερόμαστε να απελευθερωθεί η πατρίδα μας. 

Ο Ζέρβας εξυπνότατος άνθρωπος είπε, εντάξει, μας πήρε, ήταν ο Αγόρος τότε που είχε βγει πριν από εμάς και του είπα να με στείλει στον Αγόρο και πήγα στο Αρχηγείο Τζουμέρκων τότε που ήταν ο Αγόρος και κατετάγην εκεί.


Στην αρχή δεν μου έδιναν τμήμα, δεν με εμπιστεύονταν διότι λέει ήμουν βασιλόφρων. Και ήμασταν έξι εφτά Αξιωματικοί, είχαμε φτιάξει μια ομάδα Αξιωματικών και δρούσαμε σαν απλοί στρατιώτες. Κάτι σαμποτάζ κάναμε, κάτι τέτοια πράγματα. 

Μετά μας εμπιστεύθηκαν, έγιναν στρατιωτικά τμήματα και πήγα Διοικητής του 340 Τάγματος. Εντός Τάγματος του 340 Συντάγματος που το είχε ο Αγόρος που ήταν της τάξης του '29. Από εκεί και πέρα χρησιμοποιηθήκαμε σε σαμποτάζ, σε τέτοια πράγματα. 

Φροντίσαμε αντίθετα απ' ότι έκανε το ΕΑΜ να μην τους χτυπάμε όταν έρχονταν στους κατοικημένους τόπους γιατί αυτοί έβρισκαν αφορμή και έβαζαν φωτιά στα χωριά και ο κόσμος δυστυχούσε και δεν μας εμπιστεύονταν κιόλας, δεν μας ήθελαν. 

Δεν μπορείτε να μας προστατεύσετε, μας καίνε τα σπίτια, τις καλύβες, τα χωράφια και εσείς φεύγετε; Δεν έχω τίποτα τώρα να πω παραπάνω. 

Κάποια στιγμή αρχίσαμε να οργανωνόμαστε καλύτερα και φτιάξαμε στρατιωτικά τμήματα, τα λέγανε Αρχηγεία, τα λέγανε Υπαρχηγία, μετά τα κάναμε Συντάγματα, Λόχους, Τάγματα και ούτω καθεξής. 

Για περισσότερα:http://www.rwf-archive.gr/interviews_senaria-new.php?id=171&interview=1&interview_id=472

 gnomiartas.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου